نمیدونم از کجا شروع کنم به نوشتن
یه وقتایی با تیکه های چوب یا تکه هایی مخصوص یه سازه هایی درست میکنن
اسمشو نمیدونم
سازه هایی که هرچه بلند تر بشه و تعداد بیشتری ازشون روی هم قرار بگیره دقت بیشتری برای نگه داریش لازمه

یعنی برای جلو بردن کار و ساختن باید خیلی محتاط بود
یه حرکت تند،یک لغزش ،حتی یک نفس عمیق میتونه سازه رو خراب کنه

آدما هم همینن
توی اوج شادی،ممکنه غمگین بشن
ممکنه فرود بیان و سرد بشن
...

...........................
یه زن ...

نمیتونه دوستت داشته باشه ...
بعد دوستت نداشته باشه ...
بعد دوباره دوستت داشته باشه ...

یه زن فقط میتونه ...

دوستت داشته باشه ...
دوستت داشته باشه ...
دوستت داشته باشه ...

و بعد ...

دیگر هیچوقت دوستت نداشته باشه ...

یکشنبه 21آبان ماه 1396 ساعت حدود9و50دقیقه شب زمین با قدرت 4،5ریشتر لرزید و از خانه خارج شدیم ک به محض خروجمون لرزش شدت گرفت زمین لرزه ی بعدی7،ریشتربودمات و مبهوت به در و دیوار و ماشین که حرکت میکرد نگاه کردیمارتباط قط شد و نمی تونستیم با جایی تماس بگیریمهنوز ساعتی از حادثه نگذشته بود که آمار کشته ها و زخمی ها اعلام شد و غم برجانمان نشستالبته آمار هنوز هم دقیق نیست،خیلی از مردم خودشان عزیزانشون رو دفن کردند.... مثل یه کابوس وحشتناک جمعه10آذر چند دقیقه بعداز ساعت 12 شبصدای عجیبی همراه با لرزش باعث شد مردم با وحشت از خانه خارج بشناینبار ترس و وحشت چند برابر قبل بود خداروشکر که به خیر گذشت...لرزه ای با قدرت 4،6 ریشتر

خدایا تو تنها پناهه بنده هات هستی
کم کم دارم میترسم از رعشه های گاه و بی گاه زمین
نمیدونم ترسم واسه چیه،من که بارها و بارها مرگ رو آرزو کردم
حالا چرا میترسم
چرا دعا میکنم زمین آروم شه؟

خدایا لازم به گفتن من نیست چون تو ناگفته ها رو میدونی
میدونی که من بنده ی بدی بودم و واسه اومدن پیشت آماده نیستم
خدایا هر چی تو بخوای
هرچی تو بخوای راضی هستم به رضات
باور دارم (اگر تیغ عالم بجنبد زجا،نبرد رگی تا نخواهد خدا)
دلامون رو آروم کن میان این همه آشوب